است هر وقت كه متذكّر شد تكبير را بعنوان قضاء بخواند . قوله : و قيل يجب : قائل مرحوم سيّد مرتضى در انتصار و ابو على و ابن حمزة در وسيله و سلّار در مراسم مىباشد . قوله : للامر به فى الفطر الخ : ضمير در [ به ] به تكبير راجع است . مؤلف گويد : از رواياتى كه در اين باب وارد شده و مشتمل بر امر مىباشد دو حديث ذيل است : 1 - روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 5 ص 121 به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير از محمّد بن ابى حمزة ، از معاوية بن عمّار ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال : تكبّر ليلة الفطر و صبيحة الفطر كما تكبّر فى العشر . 2 - حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل در ج 5 ص 123 به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن ابراهيم ، از پدرش ، از حمّاد بن عيسى ، از حريز ، از محمّد بن مسلّم قال : سئلت ابا عبد اللّه عليه السّلام عن قول اللّه عزّ و جلّ : [ و اذكروا اللّه فى ايّام معدودات ] . قال : التّكبير فى ايّام التّشريق صلاة الظّهر من يوم النّحر الى صلاة الفجر من يوم الثّالث و فى الامصار عشر صلوات فاذا نفر بعد الاولى امسك